آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۷

علیرضا رضائی

طنز روز


تحریم بی‌سابقه‌ی حمایت از مردم ایران!


 

 

خب همه می‌دانند که اینکه ما کارشناسان فوتبال الآن تا کتف درگیر ترکیب تیم ملی هستیم دلیل نمی‌شود که ما کارشناسان سیاست خارجه کانال عوض نکنیم ببینیم این مرتیکه وزیر خارجه امریکا درباره ایران چی گفت. فقط لامصب این شک بین سه و پنج که از روز سخنرانی ترامپ تا الآن که وزیر خارجه‌شان حرف زد بدجوری روی مخ است.

اینکه یارو می‌گوید تحریم‌های ایران را به‌طور بی‌سابقه افزایش می‌دهیم ولی در کنار ملت ایران هستیم و وزیر خارجه‌شان هم تاکید می‌کند چنان فشار بی‌سابقه‌ای بر اقتصاد ایران وارد می‌کنیم که نادر رفت و از مردم ایران حمایت می‌کنیم یک کمی عجیب است.

آخر ما بیشتر عادت داریم وزرای خارجه امریکا عین هیلاری کلینتون زمان جنبش سبز، در حالی که تمام گزینه‌ها روی میز است روزی سه دفعه از مردم ایران آنقدر حمایت بکنند تا بالاخره همه ما به زندان بیفتیم و دست از حمایت بردارند. اصولاً در چهل سال گذشته تفاوت زر مفت با حرف جدی زیاد مشخص نیست. خود من چهار روز پیش اعلام کردم خانه‌ام را دزد زده، تا چهار ساعت پیش پیام دریافت می‌کردم که آقا خیلی باحالی، مـُردم از خنده!

از یک‌طرف آدم با خودش می‌گوید خب، لابد منظورشان این است که مردم ایران اگر علیه حکومت یک تکانی به خودشان بدهند ما پشت‌شان هستیم. بعد می‌بینی خب مردم ایران که علیه حکومت کلاً روی ویبره هستند، از قضا همین دولت جدید امریکا وقتی روی کار آمد اولین کاری که کرد این بود که ایرانی‌ها را به امریکا راه نداد.

از یک‌طرف دیگر می‌خواهی از تحریم و فشار اقتصادی روی حکومت ایران طرفداری کنی یاد امام جمعه مشهد می‌افتی که می‌گفت مردم مرغ ندارند پیاز بخورند. یا یاد همین احمد جنتی می‌افتی که وقتی هنوز می‌توانست یک صداهائی از خودش دربیاورد گفت خب مردم روزی یک وعده غذا بخورند. بعدش هم یاد اسحاق جهانگیری می‌افتی که قول داد ایران خرج بازسازی سوریه را بدهد.

آدم هر جوری بدبختی‌هایش را حساب می‌کند می‌بیند بخدا اگر فردای همان روزی که جنگ ایران و عراق تمام شد امریکا و اروپا و اسرائیل و عربستان و مراکش و کومور بما حمله نظامی کرده بودند و جنگ پارسال همین موقع‌ها که ما روحانی را انتخاب بجا و شایسته کردیم تمام می‌شد، خسارتش نصف اینی بود که این سال‌ها دادیم. الآن هم چه بسا سوریه داشت خرج بازسازی ایران را می‌داد. والا! همیشه شعبون یه دفعه هم رمضون.