آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷

سخیداد هاتف

طنز افغانستان


کتابچه ی عقلاطون| صد و چهل و نهم  | کمونیست الله


 

 

کودتای کمونیستی هفتم ثور در شیرآباد چهل ساله شد. خود کودتاچیان آن را انقلاب ثور می گویند. برای ما فرقی نمی کرد. چون وقتی فیلی پای خود را بر پشت گردن تان بگذارد و شما را روی زمین پهن کند، برای شما خیلی فرق نمی کند که فیل سفید است یا سیاه. البته کاملا این طور هم نیست که هیچ فرقی نکند. بعضی معتقداند که کل ماجرا بستگی دارد به این که فیل سیاه یا سفید چه عقایدی داشته باشد. بعضی فیل ها بی جهت بر افراد حمله می کنند و آنان را زیر پای خود می کنند و می کشند. بعضی فیل ها در این زمینه که پای خود را بر گردن چه بگذارند وسواس بیشتری به خرج می دهند. این فیل ها به تئوری تاختمان ِ هدفمند باور دارند و تا مطمئن نشوند که کسی بر سر راه پیشرفت انقلابی کارگران جهان ایستاده، بر او حمله نمی برند و پامالش نمی کنند.

انقلاب ثور نیز، مثل همه ی تحولات کلان شیرآباد، با یک سوءتفاهم شروع شد. شما باور نمی کنید. اما باور کنید که اکثر مشکلات افغانستان از دست یک کلمه است: کلمه ی” همه جانبه”. نمی دانم کدام خدانیامرز این صفت فتنه انگیز را وارد زبان ما کرد. همه ی سوءتفاهم های دیگر یک طرف و سوء تفاهم های برخاسته از صفت “همه جانبه” یک طرف. همین دو سال پیش دولت افغانستان به عربستان قول داد که از تجاوز عربستان به یمن حمایت همه جانبه می کند. بعد که عربستان بر یمن حمله کرد از دولت افغانستان خواست که حمایت همه جانبه ی خود را آغاز کند. دولت افغانستان دید که همه ی جانب هایش خراب اند. نتوانست به عربستان کمک کند. دولت عربستان هم به صورت همه جانبه ناراحت شد و از همان یک جانبی که شیرش طرف افغانستان باز می شد چند هزار تروریست به افغانستان فرستاد.  

چهل سال پیش دولت شوروی با چند نفر از کمونیست های افغانستان ملاقات کرد و از آنان پرسید:

” ما می خواهیم این سعادتی را که مردم شوروی عیش اش را می برند به همه ی جهان صادر کنیم. چه طور است مقداری از آن را برای مردم افغانستان هدیه بدهیم؟”.

کمونیست های مذکور یک صدا گفتند:

“ما حمایت همه جانبه ی خود از این طرح بشردوستانه را اعلام می کنیم”.

این کمونیست ها به کابل که برگشتند با رفقای خود مجلس کردند و گفتند:

” کشور برادر و دوست شوروی ِ کبیر حمایت همه جانبه ی خود را از ما اعلام کرده. برخیزید که انقلاب ثور کنیم”.

شوروی ها خوش حال شدند. مامور و مستشار و کنسرو ماهی و کلاه پشمی و چاکلیت لیمودار فرستادند به کابل. تهنیت ها گفتند و تشویق ها کردند. اما دولت کمونیستی که متوجه شده بود مردم شیرآباد به صورت همه جانبه عصبانی اند، به دولت شوروی گفتند:

” قربان، شما گفته بودید حمایت همه جانبه می کنید. با این چاکلیت ها و مستشارها چاره نمی شود. این مردم ما را می خورند”.

این بود که دولت شوروی شروع کرد به کمک همه جانبه ی خود. با توپ و تانک و طیاره و نیروی پیاده وارد افغانستان شدند و افغانستان در طی چند سال به صورت همه جانبه غارغار شد.

اما آن یک فاز قضیه بود.

حالا که شوروی دیگر نیست و شیرآبادی ها تا آنجا که جا بود توسط برادران کمونیست و جهادی گوشمالی شدند( همه جانبه) می بینیم که همان عزیزان کمونیست تریاکی شده اند. نه، منظورم این تریاک خوردنی یا کشیدنی نیست. همان تریاکی است که در جمله ی “دین تریاک توده هاست” با آن آشنا شدیم. تا دیروز هی می گفتند دین تریاک است. حالا با هر کدام از این برادران کمونیست که بنشیند در هر جمله ی خود یک بار از الله (ج) و رسول مبارک صلی وصلو وصلا و سلم  یاد می کنند. یک رقم معتاد این تریاک شده اند که هه هه. آدم را همه جانبه گیچ می کنند. از خود می پرسید:

“این را چه شده؟ مگر ممکن است آدم هم دین را تریاک توده ها بداند و هم هر دقیقه رسول مبارک و الله جیم بگوید؟”.

بعد که خوب دقت می کنید به این نتیجه می رسید که مشکل در همان صفت” همه جانبه” است. کمونیست اگر فقط کمونیست باشد، انسان تک بعدی است. ممکن است در کشورهای دیگر این تک بعدی بودن قابل تحمل باشد. در شیرآباد نه. شیرآبادی ها همه جانبه اند. کمونیست هستند، به مالکیت خصوصی ( و مخصوصا خیلی خصوصی) معتقد اند، به مسجد می روند، عاشق جامعه ی طبقاتی هستند، از کارگران جهان حمایت همه جانبه می کنند، در عمر خود کارگر افغان  ندیده اند، با دین مخالف اند، به احکام فقهی باور دارند، ملاها را مرتجع می دانند و مشاور اصلی شان ملاهاست. کمونیست شیرآبادی از مارکس و انگلس نقل قول می کند و با شنیدن نام سید جمال الدین افغانی و شیخ شلغوت مصری همه ی گل ها در چهره اش می شگفند. همه جانبه است.