آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۱۸ خرداد ۱۳۹۷

زهرا دری

طنزپژوهی


زهرا دُرَی | قسمت بیست و چهارم


 

 

“الکی”

  

 

باورم هست که دنیا همه از دم، الکی‌ست

شب و روزش، چه شلخته، چه منظّم، الکی‌ست

 

من خودم دیده‌ام و تجربه دارم گل من

دفعِ غم با سفر و خوردن شلغم، الکی‌ست

 

 

این‌همه درد و بلایی که در ایران باشد

کُند اثبات، که اوصاف جهنّم، الکی‌ست

 

 

تا که داری نفسی، تیغ به جانت بزنند

بعدِ مردن، سفر روح مکرّم، الکی‌ست

 

 

هرکه شد دوست، پدرپشگل و مادربه‌خطاست

فکر آدم شدنِ بچّه‌ی آدم، الکی‌ست

 

 

پشم و تسبیح و ریاکاری و اوراد و دعا

حاجی و صیغه و تریاکِ مُعَمّم، الکی‌ست

 

 

چه هوایی، چه زمینی، چه به دریا، چه سقوط

چه بمیری، چه نمیری، غم عالم الکی‌ست

 

فکر کردی که نوشتن به زبان خوش طنز

توی ایران و چنین وضعیتی، کم‌الکی‌ست؟!

 

۲ اسفند ۱۳۹۶