آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۱۲ خرداد ۱۳۹۷

موسی ظفر

طنز افغانستان


زاغ‌نامه کابل | هشتادوششم  | سیم خاردار بگیریم


 

 

یک زمان روزگار ما مردم افغانستان خیلی به جهان امروزی شباهت داشت. هفت-هشت نفر از یک کاسه غذا می‌خوردیم. کاسه نبود، برای خودش سوریه‌ای بود که هر کس از آن لقمه‌ای برمی‌داشت. پدر خانواده نقش بشار اسد، مادر خانواده نقش داعش و بقیه چوچ‌وپوچ نقش ایران و روسیه و آمریکا و ترکیه را بازی می‌کردند. برای خوابیدن هم لحاف انفرادی داده نمی‌شد. یک لحاف بزرگ در وسط پهن می‌شد که هرکس تا خرخره زیر آن فرو می‌رفت. اینجا نقش‌ها کمی عوض می‌شد. پدر خانواده این بار آمریکا بود. هرکس موشک آزمایش می‌کرد از جانب ایشان تحریم می‌شد. بچه‌های زیر سه سال باآنکه نزدیک مادرپدر می‌خوابیدند و سرعت آزمایش‌شان هم زیاد بود، اما چون نورچشمی بودند عین اسرائیل نوازش می‌شدند. خلاصه، زندگی باصفایی بود. با تمام آن جاروجنجال‌ها مثل انگشت‌های یک مشت گره‌کرده در کنار هم بودیم و از نقش خودمان راضی. تا آنکه آمریکای اصلی به افغانستان آمد و همه چیز بهم خورد.

از روزی که آمریکای پدرلعنت با یک مشت پول وارد این خاک شده ما روی همبستگی را ندیده‌ایم. حالا در بشقاب‌های جداگانه غذا می‌خوریم و زیر لحاف‌های یک‌نفره برای خودمان کنفرانس برگزار می‌کنیم. قبلاً یک نفر ریش‌سفید از هفتاد ودو طایفه نمایندگی می‌کرد. امروز برای یک چوکی پارلمان دوازده‌صد جوان فرهیخته و دلسوز نامزد است. خوب است که سیستم کمیسیون انتخابات درست کار نمی‌کند، اگرنه در هیچ کجای دنیا یک نفر از یک حوزه انتخاباتی سه بار ثبت نام نمی‌تواند. انتخابات است، لاتری نیست که هر چه بیشتر بخریم شانس برندگی ما بیشتر باشد. گمش کن. لازم نیست قصه را این قدر طول بدهم. بهتر است بدون حاشیه‌بافی مکتوب کمیسیون انتخابات را که به رئیس‌جمهور افغانستان فرستاده افشا کنم. این مکتوب واقعاً از دل من نوشته شده.

مکتوب کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان

محترم اشرف غنی، رئیس‌جمهور منتخب! افغانستان!

در جلسه سری که دیروز در کمیسیون مستقل انتخابات برگزار گردید، کمشنران محترم ضمن بررسی مصئونیت مسیر برق بامیان، کشت زغفران در ولایت زیبای هرات و قاچاق جلغوزه سیاه از ولایت سرسبز لغمان به اروپا، مسئله انتخابات پیش‌رو را نیز به بررسی گرفتند. طوری که شما مستحضر هستید، مردم از انتخابات پارلمانی آینده با شور و شعف استقبال می‌کنند. طبق آخرین آمار از دفتر ثبت، تاحال یک‌ملیون‌وششصد‌هزار رای‌دهنده و سه‌‌‌ملیون‌ودوهزار نفر نامزد انتخاباتی ثبت نام کرده‌اند. درمیان نامزد‌های انتخاباتی بیشترین تعداد از برادران و خواهران ’کوم‘ هزاره می‌باشد که یک تعداد‌شان بیخی ’سید‘ می‌باشد.

جناب رئیس‌جمهور منتخب!

تعداد جوانان نخبه که کمر برای خدمت به مردم بسته‌اند خیلی زیاد است. چطور کنیم؟ بررسی اسناد این تعداد برای ما کار بس مشکل است. از سوی، اگر کسی را رد صلاحیت کنیم دل جوانان فرهیخته بد رقم می‌شکند و خدمت‌خواهی‌شان آسیب می‌بیند. بناءً از مقام محترم شما خواهشمندیم تا روی پیشنهادات ذیل یک خوب غور نمایید. قبول این پیشنهادات از سوی شما مشکل کشور را تا آخرین قطره خون حل می‌کند.

  1. قانون را اصلاح و امتیازات وکلای مجلس را به صفر برسانیم.
  2. دور تا دور افغانستان را سیم خاردار بگیریم و تمام کشور را ولسی جرگه اعلام کنیم.
  3. تعداد وکلای پارلمان را از ۲۴۹ به تعداد کل نفوس کشور افزایش دهیم. این طوری فرق میان شهروندان از بین می‌رود و آن‌گونه که شما در کمپاین انتخاباتی خود می‌فرمودید، ’هیچ افغان‘ برابر با ’هیچ افغان‘ می‌شود.
  4. رای‌دهی را علنی کنیم و هرکس که از خودش راضی بود و به خودش رای داد، وکیل است. کسی که به خودش رای نمی‌دهد و وکیل نمی‌شود اتومات سناتور انتصابی معرفی شود.
  5. در دوره بعدی خود خداوند جلوشانهو رئیس ولسی جرگه باشد. عبدالروف ابراهیمی خیلی دزد است. پنج‌ونیم میلیون افغانی را تاهنوز نداده.
  6. قانون را طوری اصلاح کنیم که آقای معصوم استانکزی در هر پستی که باشد ’استیضاح‌پروف‘ باشد. مجلس دوره قبل وی را خیلی اذیت کرده.
  7. مسئله چسباندن برچسب بر پشت فتوکپی تذکره حل شد. لطفاً دیگر جیغ نکشید. پاره می‌شوید.

بااحترام

جمعی از کمشنران کمیسیون مستقل انتخابات